تاریخ استیکر

سلام

به وبلاگ نچسب خوش اومدید به عنوان اولین بلاگ، تصمیم گرفتم موضوعو اختصاص بدم به شخص شخیص استیکر.

ریشه ی استیکر برمیگرده به مصر باستان.

دوستان مصریمون با استفاده از استخوان و عاج، تگ هایی درست میکردن که برای کفن و دفن امواتشون استفاده میشده. روی این تگ ها اطلاعات خاصی مربوط به مرده و یا کسی که اون تگو اهدا کرده به مرحوم درج میشده.

این از مصر. با یک پرش کوچک به 5000 سال بعد، شاهد استفاده از استیکرهای کاغذی ای هستیم که برای چسبودنشون از چسب خمیری یا آدامسی استفاده میشد و کاربرد اصلی این استیکرا چسبوندنشون روی محصولات مختلف بود. همچنین آقای ” رِی استنتن ایوِری “، اولین کسی بود که اون زمان استیکر به اصطلاح خود چسب ساخت و به بازار عرضه کرد، از این رو روز تولد این بابارو روز استیکر نامگذاری کردن.

R. Stanton Avery

این روزا ولی استیکر فقط یکی دوتا کاربرد نداره. از استیکر لیبل محصولات خوراکی گرفته، تا تگ اسم که در مدارس بیشتر استفاده میشه و هزارتا کاربرد دیگه. هرچند ما ینی نچسب، تمرکزمون روی یک شاخه از استیکرا قرار میگیره و اونم استیکر تزئینیه.

استیکرهای گرافیکی درواقع ریشه در فرهنگ خیابون و استریت آرت دارن و واضح تر بخوام بگم یکی از زیرشاخه های گرفیتی آرت محسوب میشه. استیکر به دلیل سایز کوچک و اجرای راحتش که درواقع فقط چسبـوندن هستش گزینه ی امن تری از اسپری یا رنگ های دیگه بوده، به همین دلیل ازش استقبال خوبی میشه و به سرعت خودشو تو این فرهنگ جا میندازه. هرچند استیکر همچنان جایگاه خودشو تو این هنر خیابونی حفظ کرده، استیکرو این روزا همه جا میبینی. از پشت قاب گوشی این و اون تا روی وسایل خونه یا هرچیز دیگه ای. همچنین با ورود استیکر به فضای مجازی دست کاربر برای ابراز احساسات باز تر شد. از مصر باستان تا تلگرام. خب دیگه بسه. به عنوان اولین بلاگ زیادی هم اطلاعات دادم. تمام.